Een goed gezin is het halve werk. Het cliché is overbekend, maar niet minder waar: het gezin is de hoeksteen van de samenleving. Gaat die hoeksteen kapot, dan gaat er meer mis. De Bijbel is daar helder over en de praktijk bewijst het. In een gezin dat intact is en geborgenheid biedt, komen de leden ieder voor zich en samen met elkaar goed tot hun recht. Ook in de samenleving staan zij sterk. Maar waar de onderlinge liefde ontbreekt en mensen hun eigen gang gaan, is vaak verdriet en gebrokenheid. Niet alleen betrokkenen zelf lijden daar onder, maar ook hun omgeving.
 Juist de overheid is geroepen om orde te bevorderen. Ook de orde van het natuurlijke gezin. Gelukkig leven zeer veel Nederlanders in zo’n gezin. Maar jammer genoeg weet de overheid zich geen raad meer met relaties. Volgens haar kan inmiddels elk leefverband van één of meer volwassenen een gezin zijn. Dat is behoorlijk nietszeggend. En het is ook schadelijk. Omdat er op het gebied van gezin en relaties geen grenzen worden aangegeven heerst grote verwarring. Zo ontstaat gemakkelijk verwrongen beeldvorming. Denk bijvoorbeeld aan kinderen die twee ouders hebben van hetzelfde geslacht. Voor het welzijn van de samenleving moet het natuurlijke gezin weer op de kaart worden gezet.
- Om aan het belang van gezin en jeugd uitdrukking te blijven geven, is een minister van Gezin en Jeugd opnieuw nodig. Deze minister is ook verantwoordelijk voor onderwerpen als peuterspeelzalen en kinderopvang.
- De publieke erkenning van niet-huwelijkse samenlevingsvormen en de gelijkschakeling van deze samenlevingsvormen met het huwelijk dient te verdwijnen.
- Het klassieke huwelijk wordt in ere hersteld. De mogelijkheid van het zogeheten ‘homohuwelijk’ moet ongedaan gemaakt worden.
- Ambtenaren van de burgerlijke stand die op grond van hun geweten niet mee willen werken aan een ‘homohuwelijk’ moeten daartoe het volste recht hebben.