Letterlijk en figuurlijk stuiten mensen met een handicap nog geregeld op allerlei drempels. De SGP vindt dat dit absoluut niet kan, en gelukkig is er al veel bereikt om gehandicapten alle kansen te bieden die ze nodig hebben om volop mee te kunnen doen. Maar er kan nog meer.
Mensen die langdurig zorg nodig hebben, moet de mogelijkheid worden geboden zo lang mogelijk (zelfstandig) thuis te blijven wonen. Dat kan als er in de directe woonomgeving goede voorzieningen zijn en ter plaatse hoogwaardige zorg geleverd kan worden. De mogelijkheid van VPT (volledig pakket thuis) moet daarom meer benut en bevorderd worden.
Er moet één lokaal loket komen waar een onafhankelijke en integrale indicatiestelling voor zorg, onderwijs, werk en inkomen wordt uitgevoerd.
Er moet een participatiebudget ingevoerd worden voor mensen die alle begeleiding en ondersteuning op alle levensterreinen zelf willen regelen en daar ook toe in staat zijn. Tot een participatiebudget is ingevoerd, vindt de SGP het belangrijk dat mensen die zelf hun zorg, begeleiding, hulp, hulpmiddelen of voorzieningen in willen kopen weloverwogen kunnen kiezen voor een volwaardig en toereikend persoonsgebonden budget (pgb).
Het wettelijk eigen risico wordt geleidelijk en inkomensafhankelijk verhoogd, een bezoek aan de huisarts blijft buiten het eigen risico vallen. Chronisch zieken met lage inkomens betalen minder eigen risico (150 euro) dan nu het geval is.
Openbare gebouwen en het openbaar vervoer moeten goed toegankelijk zijn voor mensen met een beperking.
Het vervoer van deur tot deur wordt voor mensen met een handicap verbeterd.
Sommige mensen hebben net een extra duwtje in de rug nodig om te kunnen functioneren op de arbeidsmarkt. Als het aan de SGP ligt, krijgen zij dat duwtje. Met name voor de toch al kwetsbare groepen op de arbeidsmarkt, zoals (gedeeltelijk) arbeidsgehandicapten, laagopgeleide jongeren en ouderen, is er nog veel werk aan de winkel. Ook zij moeten kansen krijgen om volwaardig mee te (blijven) doen.
Beëindiging van een zwangerschap vanwege een gevreesde handicap is selectie van ongeboren kinderen en daarom ontoelaatbare discriminatie van gehandicapt leven. Omdat de twintig wekenecho en prenataal onderzoek vaak blijken te leiden tot een abortus als er kans is op een gehandicapt leven, moet met dit onderzoek zeer terughoudend omgegaan worden. Het leven is niet maakbaar en de onderzoeken leveren geen volledig beeld op. Zolang abortus is toegestaan, mag het onderzoek pas na afloop van de abortustermijn plaatsvinden. Zulke onderzoeken zijn alleen te verantwoorden wanneer er werkelijk behandelmogelijkheden voor het ongeboren kind zijn. Er moet daarom duidelijk voorlichtingsmateriaal meegegeven worden waarin objectieve en volledige informatie gegeven wordt over de waarde van gehandicapt leven.
