Griekenland schept precedent
Met de belofte Griekenland hoe dan ook te zullen ondersteunen, heeft de EU een precedent geschapen. Een gevaarlijk precedent, zeker als je weet dat ook landen als o.a. Spanje en Portugal in de gevarenzone zitten. De SGP vindt deze premie op "bedrog" door en weinig zelfdiscipline van de Grieken een gevaarlijke ontwikkeling. Voor de toekomst moet deze Griekse crisis niet leiden tot de conclusie dat er een Europese eenheidsregering komt, maar dat het toezicht wordt verscherpt. Op sjoemelen met de (begrotings)normen moeten zwaardere sancties komen.
Europese top 30 maart 2010 Van der Staaij
Griekenland Mocht Griekenland omverhoopt om steun vragen, dan kunnen IMF en de eurolanden gezamenlijk in actie komen. Dat is – kort gezegd - het mechanisme, waarover een akkoord is bereikt op de laatste Europese top.
Een uitslag die voor hand lag. Mijn fractie vindt daarin op zichzelf geen aanleiding voor veel kritische vragen. Het is duidelijk, dat Griekenland heel sterk de pin op de neus is gezet. De Grieken moeten voor hun eigen falen bloeden. Dat is in alle toonaarden bezongen.
Even duidelijk is echter , dat er door de eurolanden een vangnet voor Griekenland is gecreëerd. De eurolanden zullen en kunnen Griekenland niet door de financiële bodem laten zakken, want dat bedreigt direct de financiële stabiliteit in de andere eurolanden. Eén voor allen, allen voor één, zullen we maar zeggen. Of, iets bijbelser geformuleerd, als één lid lijdt, lijden alle leden mee. Of we dat nu wenselijk vinden of niet.
Ik vraag mij wel af hoe de premier dit nu weegt. Er is nu toch een precedent geschapen, waarbij duidelijk is dat een falend land altijd boven water wordt gehouden door de rest. Je kunt het vergelijken met de bankencrisis. Je kunt het je niet permitteren om een serieuze bank te laten omvallen. Wat betekent dit voor mogelijke problemen rond Portugal, Spanje en anderen? Zij weten nu dat Europese hulp nooit zal uitblijven.
Juist nu financiële problemen in de ene lidstaat direct leiden tot financiële problemen in andere eurolanden is het zaak een herhaling van dit Griekse drama te voorkomen. De oplossing daarvan ligt in de ogen van mijn fractie in ieder geval niet een soort Europese economische regering. Het heeft mijn fractie verontrust, dat dit soort gedachtespinsels wel heel snel opkomen na de gerezen problemen.
Een Europese economische regering zou ook een disproportionele maatregel zijn. De problemen zijn voor een deel ontstaan, omdat Griekenland simpelweg bedrog heeft gepleegd. Daarnaast had Griekenland al veel eerder moeten worden aangepakt. Het was voor deskundigen al lang zichtbaar, dat de Griekse overheidsfinanciën al geruime tijd volledig uit de hand liepen. Ook de Griekse concurrentiepositie werd uitgehold door loonstijgingen die ver boven het Europese gemiddelde lagen. Europa heeft dat – uiteindelijk om politieke redenen – gewoon laten lopen. Dáár zit dus de knoop.
Het toezicht op de begrotingsdiscipline van eurolanden moet scherper én er moeten ook concreet sancties worden verbonden aan falen. Dat is effectiever dan het streven naar een Europese economische regering. Is dit ook de inzet van de premier? Zijn de afspraken die nu zijn gemaakt géén opstapje naar een dergelijke Europese regering? We zijn er natuurlijk niet door de woorden ‘economische regering’ te vervangen door ‘economische governance’(Verklaring staatshoofden, p. 2). In de Franse vertaling wordt overigens gewoon gesproken over ‘gouvernement économique’. Is dit de nieuwe tactiek van de EU om middels verschillende vertalingen ieder land z’n zin te geven? Graag wat meer uitleg over deze begrippen.
Sprekend over toezicht: we kennen de zwakke positie van Spanje, Portugal en wellicht andere landen. Worden deze landen aangezet om óók de nodige extra maatregelen te nemen? Er moet immers niet gewacht worden tot het water boven de lippen staat.
|