HomeActueelSGP tegen overhaaste invoering asbestdakenverbod

SGP tegen overhaaste invoering asbestdakenverbod

Publicatiedatum: 19 okt. 2018 | Tijd voor de boer - SGP

 

 

De Tweede Kamer heeft gedebatteerd en gestemd over de wet die een verbod op asbestdaken per 2024 mogelijk moet maken. De SGP vreest dat er onvoldoende saneringscapaciteit is om 2024 te halen en constateert dat gebouweigenaren die sanering gewoon niet kunnen betalen nog in de steek gelaten worden. De SGP heeft daarom tegen de genoemde wet gestemd. Amendementen en een motie van SGP-Kamerlid Chris Stoffer om het asbestdakenverbod in ieder geval met twee jaar uit te stellen en voor goede financiële regelingen zijn helaas niet aangenomen. Wel is onder druk van de Tweede Kamer uitstel met een jaar bereikt en komt er een asbestsaneringsfonds (voor laagrentende leningen).

Lees hier de inbreng van SGP-Kamerlid Chris Stoffer bij het debat:

"Wat moet ik zeggen tegen de varkenshouder die met de handen in het haar bij ons aanklopt? Hij heeft de afgelopen jaren nauwelijks geld verdiend. Ondertussen komt de regering met allerlei nieuwe eisen. Voor emissie van ammoniak, geur en fijn stof. Voor brandveiligheid.

En nu ook met de plicht om zijn asbestdaken op te laten ruimen. De varkenshouder en zijn gezin gaan eraan onder door. Wat moet ik tegen deze varkenshouder zeggen?

Het kabinet kijkt weg, haalt de schouders op, en zegt dus: zoek het maar uit, trek er desnoods de stekker maar uit.

Dat kan en wil ik niet accepteren. 

Voorzitter, dit is in een notendop het probleem waar we bij deze wet tegenaan lopen.

Het is goed dat er een deadline komt voor verwijdering van asbest in verband met de risico’s voor de volksgezondheid.

Maar ik ben bang dat de daadkracht van de staatssecretaris voor wild west toestanden gaat zorgen.

 

Problemen

Die ene pennenstreek in de werkkamer naast het Centraal Station betekent in de praktijk nogal wat!

Provincies verwachten dat zo’n 5 tot 10% van de eigenaren onvoldoende draagkracht heeft om sanering te financieren.

Dat geldt in het bijzonder voor agrarische ondernemers.

Drenthe schat in dat ongeveer 30% het gewoon niet kan betalen.

Juist agrarische bedrijven hebben het leeuwendeel van het asbestdakoppervlak op het erf.

En ze hebben met meer regelgeving vanuit Den Haag te maken.

 

Is er wel voldoende capaciteit om alle asbestdaken voor 2024 op een fatsoenlijke manier te verwijderen?

Het is een gevecht met de tijd.

Er ligt nog zeker 80 miljoen vierkante meter.

Als het niet meer is. Verschillende provincies en gemeenten hebben nog nauwelijks gekeken hoeveel asbestdak op hun grondgebied aanwezig is.

We hebben nog maar vijf jaar te gaan. Zelfs als je de verwachte 14 miljoen gesaneerde vierkante meters in dit jaar doortrekt, zijn we in 2023 nog nauwelijks klaar.  

Het is een gevecht met de bouwsector om personeel.

Certificerings- en opleidingseisen zijn zo streng geworden dat mensen zich wel tien keer bedenken voordat ze instappen.

Het is eerder andersom. Sinds begin 2017 is 20% van de asbestsaneerders weggegaan. Als dát doorzet, hebben we in 2024 zelfs geen asbestsaneerders meer…    

Het is ook een gevecht met regelgeving. Innovaties krijgen maar mondjesmaat ruimte.

 

Een stevige, snelle, faciliterende aanpak van het Rijk is echter zoek.

De subsidiepot is bijna leeg.

De toezegging in 2017 dat er een pakket van landelijke, financiële arrangementen komt, is in de begroting voor 2019 niet terug te vinden.

De afvalstoffenheffing gaat juist omhoog, ook voor asbest.

Een belangrijke stap voor meer saneringscapciteit is het invoeren van een apart ‘dakcertificaat’. Onderzoek en overleg hiervoor moeten echter nog beginnen.

Voor versnelling van de uiterst trage toelating van innovatieve methoden komt er in plaats van een commissie een Validatie- en Innovatiepunt. Maar wie garandeert dat dit meer is dan alleen het vervangen van een naambordje?

Veel gemeenten zitten ook nog met de handen in het haar.

 

De staatssecretaris haalt haar schouders op:

Asbestdaken zijn toch al lang afgeschreven?

Het is toch normaal dat daken om de zoveel jaar vervangen moeten worden?

De Woningwet legt de verantwoordelijkheid toch bij de gebouweigenaar?

De eigenaar kan toch kiezen voor goedkope vervangende materialen?

De afgelopen jaren is het aantal dumpingen toch niet toegenomen?

Dat is denken vanuit de Haagse ivoren toren.

Met oogkleppen voor de werkelijkheid.

 

Gebouweigenaren met een kleine portemonnee zitten in de val.

Vóór hen een onbetaalbare saneringsplicht. Tienduizend euro is niks.

Achter hen gemeenteambtenaren met een dwangsom in de binnenzak.

Links een staatssecretaris die de schouders ophaalt en wegkijkt.

Rechts de dreiging van sterk oplopende saneringsprijzen.   

 

Ik ben bang voor een wild west situatie vlak voor de deadline.

Voor een exponentiële toename van illegale, onveilige saneringen.

Voor een exponentiële toename van dumpingen in de vrije natuur.

Voor torenhoge saneringsprijzen.

 

Oplossingen

Voorzitter, ik deel de wens van de staatssecretaris om van onveilige asbestdaken af te komen. Maar dan wel op een fatsoenlijke manier.

De SGP wil geen wild west toestanden, waar Jan met de pet de dupe van is.

Regelgeving moet werkbaar en betaalbaar zijn.  

Ik heb daarom een paar voorstellen om de wet die een grondslag biedt voor het invoeren van onder meer het asbestdakenverbod acceptabel te maken.

1. Kijk bij de definitieve vaststelling en vormgeving van een verbod naar de verwachte beschikbaarheid van saneringscapaciteit en de betaalbaarheid ervan.

Pas een fasering toe, afhankelijk van de mate waarin categorieën daken risico’s vormen. Er zijn gevallen waarbij risico’s zo beperkt zijn dat voor een veel ruimere overgangstermijn of een uitzondering gekozen kan worden. Ik noem bijvoorbeeld de toepassing van een coating, waardoor risico’s geminimaliseerd worden.

2. Geef betrokken eigenaren, gemeenten en saneringsbedrijven wat meer lucht door het verbod op asbestdaken tenminste twee jaar naar achteren te schuiven. Dan lopen we minder snel klem met de schaarse saneringscapaciteit.

Dit lijkt me beter dan de halfslachtigheid van een evaluatiemoment in 2022.

3. Zorg voor beter faciliterend beleid.

Kom met een goede subsidieregeling om gebouweigenaren die financieel klem zitten te ondersteunen. En dan meer dan een paar euro per vierkante meter, terwijl de kosten tientallen euro’s bedragen.

Als je het via het Gemeentefonds doet, kun je de uitvoering aan gemeenten overlaten.

Maar kieper het financiële probleem in ieder geval niet over de schutting.

Breng de stortkosten voor asbest omlaag.  Doe de afvalstoffenheffing voor asbest omlaag in plaats van omhoog.

Maak meters met het aanpakken van de knelpunten in de huidige regelgeving. Zorg dat er snel een apart ‘dakcertificaat’ komt. Geef echt ruimte voor innovatie.

De bewindslieden willen eindelijk wat ruimte geven voor het gebruik van werkbakken aan hijskranen.

De vraag is wat dit in de praktijk gaat betekenen. De versoepeling gaat pas over driekwart jaar in. De maximale belasting van de werkbak wordt beperkt tot een kwart van de toegestane werklast. Bij elk project is de instemming van een veiligheidskundige nodig. Zo krijg je niet de versnelling die nodig is. Graag overleg met de sector voor een werkbare aanpassing van de regels.   

 

Slot

In lijn met deze voorstellen heb ik enkele amendementen ingediend. Ik hoop op steun van de staatssecretaris en van collega’s.

Als we met elkaar werk maken van consistent beleid kunnen we én de hoeveelheid asbestvezels in de lucht verder omlaag brengen én wild west op het platteland voorkomen."